De bloei van het Toneelmuseum komt na de oorlog, wanneer een eigen museum aan de Amsterdamse Herengracht wordt betrokken en de rijksoverheid het nationale belang van het theatermuseum erkent door subsidiegever te worden. Fusies met Theater Klank en Beeld en het Internationaal Theater Instituut (ITI) en later met de Instituten voor Dans, Mime en Poppenspel leiden vanaf 1992 tot het instituut met de huidige naam: Theater Instituut Nederland (TIN).

Het toneelmuseum heeft zich in die tijd ontwikkeld tot een breed theatermuseum. De collectie geeft een overzicht van de Nederlandse theatergeschiedenis van de afgelopen vierhonderd jaar: van de eerste Nederlandse schouwburg uit 1638 aan de Amsterdamse Keizersgracht tot de jongste theaters die overal in ons land zijn verrezen en van de eerste stukken van Vondel tot de skatedans van ISH. In rijkdom en diepgang zijn de collecties van het Theatermuseum uniek en te vergelijken met de collecties van het Victoria & Albert Museum in Londen.

Sarphatistraat

Het TIN is in 2009 verhuisd naar een nieuwe locatie aan de Sarphatistraat. Het TIN is hét theatergeheugen van Nederland met een collectie van meer dan een miljoen objecten, vanaf de 17e eeuw tot vandaag. De affiches en scènefoto’s, kostuums en maquettes, teksten en beeld- en geluidopnames vertellen de geschiedenis van het Nederlandse theater in relatie tot het nu. Het TIN presenteert deze verhalen in reizende tentoonstellingen en op Theaterencyclopedie.nl.

Als sectorinstituut ondersteunt het TIN het professionele theater met onder meer internationale promotie, onderzoek en debat en afstemming tussen vraag en aanbod.

Het TIN is er voor theaterliefhebbers, professionals, studenten en wetenschappers, scholieren, docenten en media.

2013

Vanaf 2013 stoppen de sectorondersteunende taken van het TIN, maar hopen we onze taak als Theatermuseum voort te zetten.