Groot voordeel van het ontwerpen voor theater is de vrijheid van de ontwerper: geen vastgestelde herfstkleuren of modetrends. Hij of zij kan eens lekker los gaan en nog meer uit de doos denken, om het maar eens in goed Nederlands te zeggen. Zo ontwierp Iris van Herpen in 2010, in haar herkenbare stijl, fraaie theatrale kostuums voor 'Synthetic Twin' van choreografe Nanine Linning.

Ook in de voorstelling 'Positive Sensations' uit 2007 sloegen theatermakers en modeontwerpers de handen ineen. Introdans werkte hierbij samen met jonge modeontwerpers, onder wie The People of the Labyrinths, Edwin Oudshoorn en Bas Kosters. De couturiers hebben hierbij de choreografie sterk beïnvloed. De kostuums beperkten de dansers in hun bewegingsvrijheid en er werd gedanst op de catwalk, zodat zij van alle kanten bekeken konden worden. Dit experiment was zo succesvol dat het in 2009 werd herhaald met andere ontwerpers.

Viktor & Rolf ontwierpen kostuums voor twee dansvoorstellingen. 'No' van choreografe Andrea Leine bij het Scapino Ballet en '2 Lips and Dancers and Space' van Makram Hamdan bij het Nederlands Dans Theater.

Cabaretiers en zangers hullen zich ook graag in couture. Zo droeg Liesbeth List vaak een Frank Govers, net als Jasperina de Jong. De groep Purper hulde zich weleens in Sheila de Vries, Adèle Bloemendaal in Frans Molenaar en Eric van Sauers stak zich voor 'Een fijn warm mens' in een Tommy Hilfiger.

Samenwerkingen binnen mode en theater lijken logisch en succesvol te zijn. Vermoedelijk is er tijdens de shows in de Amsterdam Fashion Week weer een hoop theater te zien.

Volg ons via Facebook

Zonder het TIN/Theatermuseum blijft er na de voorstelling niets meer over. Om zo goed mogelijk te laten zien hoe bijzonder onze collectie is, plaatsen we unieke stukken op onze Facebook-pagina en onze site. Bekijk het resultaat van decennia lang verzamelen.